De fjorden en de bergen en de fantastische uitzichten besluiten we voor februari te bewaren dan ben ik hier een maand ‘artist-in-residence’, we doen nu het strand.

En dan waan ik me opeens in Hindeloopen. Het malse gras, de zandverstuivingen, het kalme water, de rotsblokken, het voelt als het landschap van mijn jeugd. Alleen denk ik bij elke stap die ik zet dat ik ZZP-er ben en een arbeidsongeschiktheidsverzekering heb ik nog niet uitgezocht. Ik hoorde iets over BROODFONDS….

Ooit kwamen de Noorse H en ik elkaar tegen in een klooster. Dertig jaar later besluit ze me te zoeken en nu ga ik optreden in Noorwegen. En hoewel ik inmiddels niet meer in God geloof, beschouw ik het toch een beetje als een wonder.