Kontje/kapje van het brood opgegeten. Dat doe ik eigenlijk nog maar sinds kort. Jarenlang moest dat natuurlijk wel, ik had de hongerwinter immers maar es mee moeten maken…. Maar omdat ik van deze tijd ben, dacht ik er goed aan te doen mezelf vooral niet als vuilnisvat te behandelen en ik at geen bord meer leeg.

Totdat ik op t.v. zag hoeveel kerncentrales er extra nodig zijn omdat er zoveel voedsel wordt weggegooid. Zoveel verpakking. Zoveel voor niks. De schaamte van de bakkers werd onthuld: ze bakken elke dag opnieuw 20% brood te veel. Alleen omdat de consument om 18.00 uur nog steeds wil kunnen kiezen tussen wit, pompoen, sesam, half of heel of grof. De documentaire is veel omvattender dan ik hier vermeld. Als je hem nog niet gezien hebt, verplichte kost:  Taste the Waste

Sindsdien verwerk ik restjes, raakt er in mijn koelkast niks meer beschimmeld en eet ik het brood tot de laatste kruimel op. Ik lijk mijn moeder wel.