‘I would love to see your performance’ zegt Al Gore tot twee keer toe als ik zijn hand mag schudden. De koningin heb ik ook ooit ontmoet, en ik weet niet of het de haarlak is of wat, maar het voelt een beetje als op audiëntie zijn bij Sinterklaas. Ik vertel hem dat ik 12 en 13 november in New York speel…..

Er wordt nog een vrouw aan hem voorgesteld, verder zijn het alleen maar mannen. De bank viert feest en Al Gore komt spreken. De bank kan hem betalen, maar zouden ze hier eigenlijk wel naar hem willen luisteren, zo ga ik me steeds meer afvragen. Zijn speech is begeesterd, maar hoelang toert hij de wereld al niet rond, hoe groot was ooit zijn macht en hoe weinig kan hij doen. Als zijn waarheid al zo ongemakkelijk is..